لغت نامه دهخدا
( منانة ) منانة. [ م َن ْ نا ن َ ] ( ع ص ) زن مالدار که جهت مالش نکاح کنند و وی بر شوی منت نهد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).زن مالدار که از برای مال وی را نکاح کنند و او از جهت مال و دولتی که دارد بر شوی خود منت نهد. ( ناظم الاطباء ): از پنج زن حذر واجب بود: حنانه ومنانه و انانه... و اما منانه زنی بود متموله که به مال خود بر شوهر منت نهد. ( اخلاق ناصری ). || مؤنث منان. ( اقرب الموارد ). رجوع به منان شود.