مقرعی

لغت نامه دهخدا

مقرعی. [ م ِ رَ ] ( ع ص نسبی ) مقرعه زن. ( مهذب الاسماء ). طبل زن:
ز بهر مقرعیان تاج شاه چین بستان
ز بهر کاسه زنان تخت میر روم بیار.مسعودسعد.و رجوع به ترکیب مقرعه زن، ذیل مقرعه شود.