معیی

معیی. [ م ُ ] ( ع ص ) مانده و درمانده در کار. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به معییة [ م ُ ی ِ ی َ ] شود.
معیی. [ م َ یی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به معی یعنی مِعَوی. ( ناظم الاطباء ).