محوطۀ تدفینی
کلمه «محوطۀ تدفینی» در باستان‌شناسی به مکانی گفته می‌شود که انسان‌ها یا جوامع گذشته برای دفن مردگان خود انتخاب می‌کرده‌اند. این محوطه‌ها می‌توانند شامل گورهای انفرادی، دسته‌جمعی یا مقبره‌های پیچیده باشند و بسته به فرهنگ و زمان، شکل و ساختار متفاوتی دارند. محوطۀ تدفینی اطلاعات مهمی درباره زندگی، باورها، آیین‌ها و ساختار اجتماعی جوامع گذشته به باستان‌شناسان می‌دهد. اشیاء همراه مردگان، مانند ابزار، زیورآلات یا ظروف، در این محوطه‌ها یافت می‌شوند و سرنخ‌هایی از هنر، اقتصاد و مذهب آن زمان ارائه می‌کنند. بررسی این مکان‌ها کمک می‌کند تا روندهای تاریخی و تغییرات فرهنگی در طول زمان شناسایی شود. محوطه‌های تدفینی گاهی در فضای باز و گاهی داخل سازه‌های ویژه دفن قرار دارند. آنها منابع ارزشمندی برای مطالعه تاریخ انسان و پیشرفت تمدن‌ها هستند. به طور خلاصه، محوطۀ تدفینی محلی است که مردگان در آن دفن می‌شده و اطلاعات فرهنگی و تاریخی جوامع گذشته را حفظ می‌کند.
مترادف‌ها
قبرستان، آرامگاه، گورستان
فرهنگستان زبان و ادب
{burial site, grave site} [باستان شناسی] محوطه ای که جوامع انسانی اجساد یا بقایای مردگان خود را در آن به خاک می‌سپردند.
جمله سازی با محوطۀ تدفینی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 باستان‌شناسان در جریان حفاری‌های جدید، یک محوطه تدفینی بسیار قدیمی را کشف کردند که متعلق به دوران حکومت پادشاهان باستانی است.
💡 بررسی دقیق هر محوطه تدفینی می‌تواند اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره آداب و رسوم و سبک زندگی مردمان در دوران‌های بسیار دور فراهم کند.
💡 در آن منطقه باستانی، یک محوطه تدفینی بزرگ یافت شد که نشان‌دهنده اهمیت مذهبی و اجتماعی آن تمدن در گذشته‌های دور است.
