مت اصر

( متآصر ) متآصر. [ م ُ ت َ ص ِ ] ( ع ص ) همسایه؛ و «حی متآصرون » ای متجاورون. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ) و المتآصرون من الحی، المتجاورون. ( تاج العروس ج 2 ص 15 ).
متأصر. [ م ُ ت َ ءَص ْ ص ِ ] ( ع ص )متجاور. حی متأصرون؛ ای متجاورون. ( از منتهی الارب ). و رجوع به متآصر شود.

( مت آصر ) همسایه