لغت نامه دهخدا
مبطخ. [ م ُ ب َطْ طَ ] ( ع ص ) خربزه ای شکل. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- اسطرلاب مبطخ؛ نام قسمی اسطرلاب. اسطرلاب خربزه ای شکل. و مبطح با حاء حطی ( حاء مهمله ) غلط است. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): وزین دوگونه [اسطرلاب شمالی، اسطرلاب جنوبی ] بسیار لونها ترکیب کنند چون... وز اسطرلاب لونی است او را مبطخ خوانند. و مقنطراتش و منطقة البروج اندروگرد نبوند و لکن فشرده پهن چون خربزه ای و زین جهت مبطخ خوانند. ( التفهیم بیرونی چ همائی ص 298 ).
