مأوی ساختن

پناه دادن، مسکن گزیدن

رها کردن، بی‌خانمان کردن

مأوی ساختن. [ م َءْ وا / وی ت َ ] ( مص مرکب ) مأوی کردن. اقامت کردن. جای گرفتن:
صد چو ناصر سبوکشان دیدم
بر در دیر ساخته مأوی.( منسوب به ناصرخسرو ).