قردعه

لغت نامه دهخدا

( قردعة ) قردعة. [ ق َ دَ ع َ ] ( ع اِمص ) خواری. ( منتهی الارب ). ذُل. ( اقرب الموارد ).
قردعة. [ ق ِ دِ ع َ ] ( ع اِ ) گردن. گویند: اخذ بقردعة فلان. ( منتهی الارب ). عنق. ( اقرب الموارد ).

کون کردن یعنی چه؟
کون کردن یعنی چه؟
بزک دوزک یعنی چه؟
بزک دوزک یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز