لغت نامه دهخدا
فطحل. [ ف ِ طَ ] ( ع اِ ) روزگاری که انسان در آن خلق نشده بود: زمن الفطحل؛ یعنی زمان نوح. و در مبالغه قدمت چیزی گویند: آن از زمان فطحل است. ( از اقرب الموارد ). مثل عهد دقیانوس در فارسی.
فطحل. [ ف ِ طَ ] ( ع اِ ) روزگاری که انسان در آن خلق نشده بود: زمن الفطحل؛ یعنی زمان نوح. و در مبالغه قدمت چیزی گویند: آن از زمان فطحل است. ( از اقرب الموارد ). مثل عهد دقیانوس در فارسی.