فراخ زیست

فراخ زیست. [ ف َ ] ( ص مرکب ) آن که در نعمت و راحت بود: رجل راخ؛ مرد فراخ زیست. ( منتهی الارب ).

( ~. ) (ص مر. ) آن که در نعمت و راحتی زندگی کند.

ویژگی آن که در نعمت و راحتی زندگی می کند.

( صفت ) آنکه در نعمت و راحت باشد.

آن که در نعمت و راحتی زندگی کند.