فخر بناکتی

فخر بناکتی. [ ف َ رِ ب َ ک َ ] ( اِخ ) رجوع به ابوسلیمان ( داودبن ابی الفضل... ) شود.

فَخْرِ بَناکِتی ( ـ۷۳۰ق)
(نام اصلی: فخرالدین ابوسلیمان داود بن محمد بناکتی) شاعر و مورخ ایرانی. فرزند تاج الدین ابوالفضل محمد، از مردم شهر بناکت ماوراءالنهر. در دستگاه غازان خان منصب ملک الشعرایی داشت. دیوان شعر او مفقود شده است. در ۷۱۷ ق کتاب روضة اولی الالباب فی تواریخ الاکابر و الانساب که به تاریخ بناکتی موسوم است، به نام سلطان ابوسعید ایلخانی نوشت. این اثر تلخیصی از جامع التواریخ خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی است. سیدنظام الدین علی برادر فخر بناکتی، از عارفان تبریز بود. تاریخ بناکتی به تصحیح جعفر شعار به چاپ رسیده است (تهران، ۱۳۴۸ ش ).