لغت نامه دهخدا
عیثان. [ ع َ ی َ ] ( ع مص ) بمعانی مصدر عَیث است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عیث شود.
عیثان. [ ع َ ] ( ع ص ) آنکه در انفاق مال خود شتاب کند و یا آن را تبذیر کند و تباه سازد، و مؤنث آن عَیثی ̍ باشد. ( از اقرب الموارد ).
عیثان. [ ع َ ی َ ] ( ع مص ) بمعانی مصدر عَیث است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عیث شود.
عیثان. [ ع َ ] ( ع ص ) آنکه در انفاق مال خود شتاب کند و یا آن را تبذیر کند و تباه سازد، و مؤنث آن عَیثی ̍ باشد. ( از اقرب الموارد ).
