لغت نامه دهخدا
صاخد. [ خ ِ ] ( ع ص، اِ ) خرمابن تنهاگانه ( ؟ ) پوست رفته. ( منتهی الارب ). || حَرﱡ صاخدٌ؛ گرمای سخت. || واحدٌ فاحدٌ صاخد؛ از اتباع است. ( منتهی الارب )؛ یعنی تنها و ناتوان و بی برادر و فرزند. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟