لغت نامه دهخدا
شقدار. [ ش ِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) حاکم و محصلی که از یک قسمت زمینی مالیات جمع میکند. ( ناظم الاطباء ). حاکم دیهات و عامل پرگنات. ( غیاث ) ( آنندراج ). || مضطرب کننده. ( ناظم الاطباء ).
شقدار. [ ش ِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) حاکم و محصلی که از یک قسمت زمینی مالیات جمع میکند. ( ناظم الاطباء ). حاکم دیهات و عامل پرگنات. ( غیاث ) ( آنندراج ). || مضطرب کننده. ( ناظم الاطباء ).