ریعه

( ریعة ) ریعة. [ ع َ ] ( ع اِ ) جماعت فراهم آمده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || یک کوه بلند. ( ناظم الاطباء ). یکی ریع. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به ریع شود.
ریعة. [ ع َ ] ( ع اِمص ) مقلوب رِعَة از «ورع » به معنی پرهیزکاری. یقال: فلان سیی ءالریعة؛ ای قلیل الورع. ( از منتهی الارب ). رجوع به رِعَة شود.

مقلوب رعه. از ورع به معنی پرهیز کاری.