لغت نامه دهخدا
رطل گرفتن. [ رَ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب )کنایه از شراب خوردن. ( یادداشت مؤلف ):
خواهی تا توبه کرده رطل بگیرد
زخمه غوش ترا بفندق تر گیر.عماره مروزی.می خور که هر که آخر کار جهان بدید
از غم سبک بر آمد و رطل گران گرفت.حافظ.
رطل گرفتن. [ رَ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب )کنایه از شراب خوردن. ( یادداشت مؤلف ):
خواهی تا توبه کرده رطل بگیرد
زخمه غوش ترا بفندق تر گیر.عماره مروزی.می خور که هر که آخر کار جهان بدید
از غم سبک بر آمد و رطل گران گرفت.حافظ.
