واژه «خاکروبهکش» در زبان فارسی به فردی گفته میشود که وظیفه او جمعآوری و حمل زباله، خاکروبه و پسماندهای شهری یا خانگی است و آنها را از محیط زندگی انسانها خارج میکند. این واژه از ترکیب «خاکروبه» به معنای زباله و آشغال و «کش» به معنای کشنده یا حملکننده ساخته شده است، بنابراین معنای کلی آن کسی است که خاکروبه را جمع کرده و میبرد. در گذشته این کار به صورت دستی انجام میشد و خاکروبهکشها با ابزار ساده زبالهها را جمعآوری کرده و از شهر دور میکردند. در کاربرد امروزی، این واژه علاوه بر انسان، گاهی به وسایل و ماشینهای مخصوص جمعآوری زباله نیز اطلاق میشود که در شهرها برای نظافت استفاده میشوند. در برخی منابع، معادلهایی مانند «خاکروبهبر» یا «رفتگر» نیز برای این واژه ذکر شده است که همگی به یک مفهوم نزدیک اشاره دارند. از نظر اجتماعی، این شغل بخشی مهم از خدمات شهری محسوب میشود و نقش اساسی در حفظ بهداشت و پاکیزگی محیط دارد. همچنین «خاکروبهکشی» به عنوان مصدر یا اسم مصدر، به عمل جمعآوری و انتقال زبالهها اشاره میکند. در مجموع، «خاکروبهکش» به فرد یا وسیلهای گفته میشود که وظیفه آن پاکسازی محیط از زباله و انتقال آن به خارج از محل زندگی است.
خاکروبه کش
لغت نامه دهخدا
خاکروبه کش. [ ب َ / ب ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) کسی که آشغال و خاکروبه را می برد. خاکروبه ای.
فرهنگ عمید
کسی که خاک روبه و آشغال را جمع می کرد و به خارج شهر می بُرد، خاک روبهای.
فرهنگ فارسی
کسی که آشغال و خاکروبه را می برد خاکروبه.
