لغت نامه دهخدا
افتلاص. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) از دست کسی گرفتن چیزی را. ( منتهی الارب ). از دست کسی چیزی گرفتن. ( ناظم الاطباء ). چیزی از دست کسی گرفتن. قال ابن فارس: الفاء و اللام و الصاد لیس بشی و هذا اصح فهو من الابدال. و الاصل المیم. ( از اقرب الموارد ).
