لغت نامه دهخدا
اصمئکاک. [ اِ م ِءْ ] ( ع مص ) خشم گرفتن مرد. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ). || نیک ستبر شدن شیر. ( از منتهی الارب ) ( از قطر المحیط ). نیک ستبر شدن شیر بدانسان که چون پنیر گردد. ( از اقرب الموارد ). || تر شدن زمین از باران. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
