ساق الوصیف

ساق الوصیف. [ قُل ْ وَ ] ( ع اِ مرکب ) پر سیاوشان. رجوع به پر سیاوشان شود.

پرسیاوشان

💡 باشد به نعمت گرچه رساتر ز ساق عرش / شد نارسا بپایه قدرت خیال‌ها

💡 خوشا شراب و خوشا ساقی و خوشا بزمی که غمزهٔ خوش ساقی بود خمستانش!

💡 با وجود ساقی مه روی من در باغ حسن می توان آتش درین مشت خس و خاشاک زد

💡 گر مطرب عشاق تویی رقص توان کرد ور ساقی مشتاق تویی مست توان شد

💡 گر وصل دوست دست دهد خانه گلشن است با سرو سیم ساق چه حاجت کنار جوی

💡 به جان ساقی رندان که مستان ذوق می داند توئی آب حیات ما و جام جم ز جام تست