ابراهیم حقی پاشا

لغت نامه دهخدا

ابراهیم حقی پاشا. [ اِح َق ْ قی ] ( اِخ ) یکی از رجال سیاسی عثمانی. مولد او1279 هَ.ق. چندین بار بسفارت باروپا رفته، مدّتی وزیر معارف و چندی وزیر داخله و بالاخره صدراعظم عثمانی شده و در سال 1328 هَ.ق. هنگامی که ایتالیا بترکیه اعلان جنگ داد کابینه او کناره گیری کرد. ابراهیم حقی پاشا چند کتاب در قانون و تاریخ تألیف کرده است.

جمله سازی با ابراهیم حقی پاشا

💡 نفوذ فارسی در هند در دورهٔ غزنویان افزایش یافت و با تأسیس امپراتوری مغول هندوستان به اوج خود در هند رسید و زبان رسمی هندوستان شد. زبان فارسی هندوستان شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. از دیگر شاعران نامدار فارسی زبان شبه قاره هندوستان، می‌توان از اقبال لاهوری نام برد. همچنین فارسی‌زبانان هندوستان، واژه‌نامه‌های ارزشمندی برای زبان فارسی گردآوری کردند که از آن‌جمله می‌توان به فرهنگ ابراهیمی از ابراهیم قوام‌الدین فروغی و فرهنگ آنندراج از محمد پاشا، اشاره کرد.

💡 متاسفانه، این دوران صلح و رشد، یک بار، و در طول قیام رعیای فلسطین علیه سیاست‌های مالیاتی و سرباز‌گیری مصر عثمانی، مختل شد. در سال ۱۸۳۴ میلادی قوای ابراهیم محمدعلی پاشا از مصر، به مدت چهل روز، شهر یافا را در حصر قرار دادند.