لغت نامه دهخدا
نعش بردار. [ ن َ ب َ ] ( نف مرکب ) جنازه کش. که تابوت مرده را بر دوش گیرد و حمل کند:
به یثرب گرم جان ستاند فلک
شود نعش بردار من صد ملک.ملاطغرا ( آنندراج ).
نعش بردار. [ ن َ ب َ ] ( نف مرکب ) جنازه کش. که تابوت مرده را بر دوش گیرد و حمل کند:
به یثرب گرم جان ستاند فلک
شود نعش بردار من صد ملک.ملاطغرا ( آنندراج ).
جنازه کش ٠ که تابوت مرده را بر دوش گیرد و حمل کند ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جان را حجاب چهره جانان چه میکنی بردار پرده را زمیان این حجاب چیست
💡 این آن غزل آدم عشق است که فرمود آن جام لبالب کن و بردار مرا ده
💡 ای امیدم به تو نومید مکن از خویشم ناشکیبم ز تو بردار حجاب از پیشم
💡 هر که هشیار درین دیر مغانش مگذار سر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
💡 در بر رخ ما مبند بر گریه ی ما مخند بگشای زمه کمند بردار زرخ نقاب