لشنی اباده ای

( لشنی آباده ای ) لشنی آباده ای. [ ل َ ش َ دِ ] ( اِخ ) طایفه ای از طوایف قشقائی ایران مرکب از400 خانوار که در همراه عمله سکونت دارند. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ص 85 ).

💡 طایفه لشنی از طوایف استان لرستان و فارس می باشد.

💡 فرار عشایر غیور ایل چهارراهی به جزیره بختگان در شهرستان نیریز و همراه شدن امیر لشنی و بستن تنگه ارسنجان توسط قاسم خان نگهبان(چهارراهی) که عده ای از انگلیسی‌ها را به خاک خون کشیدند در اردیبهشت ۱۲۹۷ هجری خورشیدی انجام گرفت..

💡 ساکنان اولیه این روستا از طایفه پارس تبار لشنی بوده‌اند که خاستگاه آنها نیز در فارس است اما در زمان قاجار به علت سرکشی و درگیری با سران حکومت توسط حاکم وقت این طایفه به چند نقطه از ایران تبعید می‌شوند از جمله استان فارس. که اکنون در حاشیه دریاچه طشک و بختگان از شهر مرودشت دراستان فارس تا شهرستان نیریز ساکن هستند.

💡 لشنی‌ها در واقع بخشی از بازماندگان شول ها بوده‌اند و سکونتگاه نخستین شول ها از جلگه‌های شمال اشترانکوه که معروف به دشت سیلاخور است و زیستگاه بسیار همواری است تا مناطق شولستان فارس و اطراف کازرون دشت ارژن تا بوشهر بوده‌، همچنین لشنی‌ها در طول تاریخ پیوسته جزو مرزداران و مدافعان ایران بوده‌اند. کلمه «لشن» که در عربی به معنای آماده نبرد مهیای جنگ و در آماده‌باش جنگی است، درباره آنان صدق می‌کند.

💡 طایفه بزرگ صالحی یکی دیگر از طوایف باصری میباشد که در بخش حسن آباد سرحد چهاردانگه اقلید سکونت و به لحاظ سیاسی و اجتماعی نفوذ و اعتبار بسیار بالایی در منطقه دارند. مردمان این طایفه که در سده های گذشته به اجبار به شمال خراسان کوچانده شده بودند در زمان حکومت افشاریه به شمال فارس رجعت کرده و اراضی یوسف‌خان لشنی در بخش حسن آباد اقلید کنونی را توسط قوچعلی خان از وی خریداری و در این منطقه سکنی گزیدند.