فرهنگ معین
( ~. بَ تَ ) (مص م. ) بستن.
( ~. بَ تَ ) (مص م. ) بستن.
( مصدر ) بستن وابستن.
بستن.
💡 فراز فرق یکی را بصر گرفته قرار فرود پای یکیرا زبان نموده وطن
💡 که با این سپه کایدر آمد فراز به پیگار مهراج گردند باز
💡 (جودى نام كوهى است كه كشتى نوح بر فراز آن به خاك نشسته و نام آن در
💡 همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم همه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم
💡 هم تو در آن ملک علم بر فراز تا در اقبال شود بر تو باز