روارو زدن

( ~. زَ دَ ) (اِمص. ) فریاد زدن، فریاد بُرو بُرو زدن.

فریاد زدن، فریاد بُرو بُرو زدن.

💡 روارو در سپاه افتاد چونان که از باد صبا در ابر نیسان

💡 در روارو فتاد موکب شاه نم به ماهی رسید و گرد به ماه

💡 سر مه به میدان خسرو شدند به چوگان و بازی روارو شدند

💡 سپاه آسمان اندر روارو شب آسوده به سان کام خسرو

💡 ز بس مانده از عضو عضوش خجل فرو رفته پای روارو به گل

💡 روارو برآمد که بگشای راه که آمد نوآیین یکی پیشگاه