خطیب شربینی

لغت نامه دهخدا

خطیب شربینی. [ خ َ ب ِ ش َ ب ِ ] ( اِخ ) محمدبن احمد شربینی. ملقب به شمس الدین فقیه شافعی مفسر و از اهل قاهره بود. تولدش بسال 977 هَ. ق. اتفاق افتاد و او را تصانیف بسیار است، از آنجمله است: السراج المنیر در چهار جلد در تفسیر قرآن و «الاقناع فی حل الفاظ ابی شجاع » دو جلد و «شرح شواهدالقطر» و «مغنی المحتاج » در چهار جزء و «تقریرات علی المطول » در بلاغت و «مناسک الحج ». ( از اعلام زرکلی چ 2 ج 6 ص 234 ).

جمله سازی با خطیب شربینی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در حین برگزاری جلسه دادگاه تجدید نظر در یک دادگاه درجه دو در شهر درسدن، فرد آلمانی در جلوی چشمان قاضی و سایر حاضرین به شربینی حمله کرده و با ضربات چاقو وی را که سه‌ماهه باردار بوده از پا درآورد. و همسر این زن و مرد دیگری را زخمی کرد. در بسیاری از دادگاهای آلمان از جمله این دادگاه در درسدن، هیچ گونه بازرسی از افراد صورت نمی‌گیرد همچنین به علت آنکه الکس (قاتل) تا زمان حضور در دادگاه هیچ‌گونه سابقه بازداشت نداشت، هیچ‌گونه تدابیر امنیتی‌ای برای دادگاه در نظر گرفته نشده بود.