تازیانه ٔ اتش

( تازیانه آتش ) تازیانه آتش. [ ن َ / ن ِ ی ِ ت َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حدّت زبانه آتش:
تپیدن دل ما صائب اختیاری نیست
به تازیانه آتش کباب میگردد.صائب.

( تازیانه آتش ) حدت زبانه آتش.

💡 ای بوالفضول شکوه ز جور زمانه چیست؟ ای اسب خام، سرکشی از تازیانه چیست؟

💡 نرمی ز حد مبر که چو دندان مار ریخت هر طفل نی سوار کند تازیانه‌اش

💡 زان شاخ گل شکیب من زار می‌رود زین دست و تازیانه دل از کار می‌رود

💡 که باد از هر دو تن خالی زمانه بگو تا چوب به یا تازیانه

💡 تازیانه بر سر و رویش نواخت بیخ نیزه بر دو پهلویش نواخت

💡 دردی که بود داغ پدر آخرالدواش زخمی که تازیانه همی بود مرهمش