اخی چلبی

لغت نامه دهخدا

اخی چلبی. [ اَ چ َ ل َ ] ( اِخ ) قضائی است در لواء فلبه از لواء( ؟ ) ادرنه و در آن 41 قریه است. بیش از 5000 خانه دارد و سکنه آن 21140 تن و از آن جمله 11642 تن مسلمان و بقیه مسیحی باشند و 500 تن از آنان قبطی هستند. ( ضمیمه معجم البلدان ). و رجوع به اخی چلبی در قاموس الاعلام ترکی شود.
اخی چلبی. [ اَ چ َ ل َ ] ( اِخ ) او راست: ذخیرةالعقبی، و هی حاشیة مقبولة علی شرح الوقایة لصدرالشریعة. و رجوع به یوسف بن حسن اخی چلبی توقاتی شود.

فرهنگ فارسی

اوراس ذخیره العقبی

جمله سازی با اخی چلبی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تپه چلبی مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان کمیجان، روستای چلبی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۶۴ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 سبک قبرسلطان چلبی در این آرامگاه اهمیتی به سزا دارد، از این نظر که این قبر، حلقه ذکر صوفیه را تداعی می‌کند. بدین معنی که داخل مقبره به فضایی تقسیم گردیده، که جسد سلطان در وسط دفن شده و اجساد مریدان با توجه به درجه و مراتب آن‌ها، در گرداگرد آن قرار داده شده‌اند.

💡 بنا به روایتی نیز جوانمردی (از فرقه‌های تصوّف) را اولین دفعه اخی ترک ارومیه‌ای، پدر جدّ حسام‌الدین چلبی، مرید مولانا، در آناتولی منتشر ساخت.

💡 چلبی که او را احمد نیز می‌نامند پس از ترک عراق تا سقوط رژیم صدام و آزادی عراق به کشور بازنگشت. چلبی از دانشگاه آمریکایی بیروت در سال ۱۹۷۷ در رشته ریاضی فارغ‌التحصیل شد. وی با سازمان‌های امنیتی آمریکا همکاری می کرد. از راه این سازمان بود که به نمایندگان دو مجلس آمریکا معرفی شد تا از سوی آن‌ها پشتیبانی شود. اما بعداً مشخص شد وی هم‌زمان برای سازمان اطلاعات ایران نیز کار می‌کرده‌است.

💡 نام قرون وسطایی Chasia برای اولین بار در سال 1209 به عنوان casale Cassas تایید شد , به عنوان دارایی اسقف اعظم لاتین آتن. این شهر در سیاحتنامه اولیا چلبی که در سال 1668 از آن بازدید کرد، به نام هاشا ذکر شده است. وی به روستای اروانیت با 100 خانه اشاره می کند و مینویسد که 50 خانه روستا به دلیل اینکه وظیفه حفاظت از گردنه کوهستانی را بر عهده دارند از مالیات معاف هستند.

💡 جان دیزارد با مدارک اثبات می‌کند که احمد چلبی در تنظیم سند یک شکستن تمیز نقش داشته‌است. دیزارد در سال ۲۰۰۴ می‌نویسد: