ابن فقیه ابومنصور عبدالواحد بن ابراهیم بغدادی

[ویکی فقه] اِبْن ِ فَقیه، ابومنصور فخرالدین عبدالواحد بن ابراهیم (۵۶۱ - ۶۳۶ق / ۱۱۶۶-۱۲۳۹م )، محدث و شاعر بغدادی است.
اصل او از دَسْکَرَه، قریه ای در راه خراسان بود و در مُحَوَّل بغداد درگذشت، از این رو وی را دَسکری و مُحولی نیز گفته اند.
ابن فوطی، عبدالرزاق، تلخیص مجمع الإداب، به کوشش مصطفی جواد، ج۴، ص۲۲۳، دمشق، ۱۹۶۵م.
خاندانش به علم و ادب شهرت داشتند و او از کودکی همراه پدر به مجالس و محافل علمی راه یافت.
ابن نجار، محمد، ذیل تاریخ بغداد، به کوشش قیصر فرح، ج۱، ص۱۸۸، بیروت، ۱۴۰۲ق /۱۹۸۲م.
با این همه او به شعر و ادب تمایل بسیار داشت و خود نیز به سرودن شعر پرداخت و در این فن دستی توانا یافت.
ابن نجار، محمد، ذیل تاریخ بغداد، به کوشش قیصر فرح، ج۱، ص۱۸۸، بیروت، ۱۴۰۲ق /۱۹۸۲م.
...

💡 با شرکت ۱۷۹۶ نفر در دانشگاه پلی‌تکنیک کابل و به ریاست عبدالرحیم هاتف، و نائب رئیسی عبدالواحد سرابی تشکیل شد که نتیجه آن حمایت از سیاست‌های دولت در مورد مسائل خارجی و داخلی بود. برگزاری این جرگه نخستین اقدام دولت تحت حمایت شوروی سابق برای بازگشت به سنت‌های اجتماعی برای حل مسائل سیاسی بود.

💡 رنه گنون (به فرانسوی: René Guénon) یا شیخ عبدالواحد یحیی محقق و متفکر تأثیر گذار در زمینه متافیزیک که نوشته‌های او در زمینه‌های علم مقدس، و مطالعات سنتی بر نمادشناسی و بیعت است.