لغت نامه دهخدا
گرمانیه. [ گ ِ ی َ ] ( اِخ ) در بعض نسخ دیوان منوچهری این بیت آمده:
بر فرخی و بر مهی گردد ترا شاهنشهی
این بنده را گرمان دهی و آن بنده را گرمانیه.منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 81 ).در دیوان چ کازیمیرسکی مصراع دوم چنین است:
این بنده را کرمان دهی وان بنده را کرمانیه ( دیوان چ کازیمیرسکی ص 107 ).کازیمیرسکی در ترجمه فرانسه ( ص 232 ) منظور از موضع اوّل را «کرمان » معروف و دوم را «کرمانیه » نوشته و در ص 380 گوید: کرمانیه در یاقوت یاد نشده امّا در ماده «سمرقند» کرمانیه ذکر شده و آن یکی از نواحی این شهر بزرگ است. شاعر میخواهد ناحیتی عظیم مانند کرمان را با محلی کوچک مانند کرمانیه مقایسه کند.
