نغزگفتار

نغزگفتار. [ ن َ گ ُ ]( ص مرکب ) شیرین سخن. خوش بیان. ( یادداشت مؤلف ). شیواسخن. که گفتاری خوش و سخنی دلنشین دارد:
جوابش داد پیر نغزگفتار
که در پیری تو خود بگریزی از یار.نظامی.زمانه نغزگفتاری ندارد
وگردارد چو تو باری ندارد.نظامی.|| ( اِ مرکب ) گفتار خوش و دلنشین. سخن نغز.

آن که گفتارش نغز و دل نشین باشد، خوش سخن، فصیح.

آنکه گفتارش دلنشین است خوش سخن.

💡 زمانه نغزگفتاری ندارد و گر دارد چو تو باری ندارد