کلمهی «نصائح» جمع واژهی عربی «نصیحت» است و در فارسی به معنای پندها، اندرزها یا توصیههای خیرخواهانه به کار میرود. ریشهی این واژه از فعل عربی «نَصَحَ» به معنای خالص کردن، درست گفتن و خیرخواهی کردن گرفته شده است. در زبان فارسی، این کلمه معمولاً در متون اخلاقی، دینی و ادبی به کار میرود و بیانگر مجموعهای از سخنان و رهنمودهایی است که برای هدایت، تربیت یا اصلاح رفتار انسانها گفته میشود. واژهی «نصیحت» در اصل به معنای خلوص نیت و دلسوزی در گفتار است و از همین معنا، مفهوم پند و اندرز پدید آمده است. در متون کهن مانند «گلستان» سعدی یا آثار اخلاقی علما، «نصائح» به عنوان بخشی از سخنان آموزنده و حکیمانه آمده است. این واژه در ترکیبهایی مانند «نصائح الملوک» یا «نصائح الحکماء» نیز دیده میشود که اشاره به پندهای پادشاهان یا خردمندان دارد.
نصائح
لغت نامه دهخدا
نصائح. [ ن َ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ نصیحة. رجوع به نصیحة و نصایح شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع نصیحت پندها اندرز ها: در مجالس متعدد به مصقل مواعظ و نصایح زنگ کربت و ملال از مرات ضمیر منیر می زدودند.
جمله سازی با نصائح
💡 مواعظه و نصائح الهى در شكل هاى متفاوت به انسان مى رسد تا او را از گرفتار شدن به بيماريهاى روحى و روانى، و درنتيجه از بدبختى دنيا و آخرت نجات دهد گاهى مواعظ بوسيله پيشوايان معصوم عليه السلام است و در مواردى بصيرت و آگاهيهاى انسان وى را متوجه نصائح موجودات و يا فصول سال و يا سرنوشت بدكاران و نيكوكاران نموده و او را براى بكار گرفتن راه درست وادار نمايد.
💡 اصـولا يـكـى از بـدبـخـتـيـهـاى افـراد جاهل و متكبر و خودخواه اين است كه هميشه نصائح و انـدرزهـاى خـيـرانديشان را به شوخى و بازى ميگيرند، و همين سبب مى شود كه هرگز ازخـواب غـفـلت بيدار نشوند، در حالى كه اگر حتى يكبار به صورت جدى با آن برخورد كنند چه بسا مسير زندگانى آنها در همان لحظه تغيير پيدا مى كند.
💡 گـفـتـيـم ايـن سـوره بـنـا بـر مـشـهـور از سـوره هـائى اسـت كـه در مـكـه نازل شده است و طبعا ويژگيهاى سوره هاى مكى در آن جمع است، از جمله دعوت مؤثر به تـوحـيـد، و تـوجـه دادن بـه مـعاد، و نصائح سودمند، و مبارزه با هر گونه شرك و ظلم وانحراف بطور كلى ميتوان گفت آيات اين سوره بر محور امور زير دور مى زند.