ناغافل

ناغافل.[ ف ِ ] ( ق مرکب ) در تداول عوام، ناگهان. بی خبر. غفلة. بغتة. بناگاه. بی مقدمه: ناغافل به سراغ من آمد.

(فِ ) [ فا - ع. ] (ص. ) ۱ - ناآگاه، بی خبر. ۲ - (عا. ) ناگهان، بی خبر.

(صفت ) ۱ - آنکه غافل نیست آگاه باخبر مقابل غافل.۲ - ناگهان بیخبر:[ ناغافل تیر باو اصابت کرد.]

ناآگاه، بی خبر.
ناگهان، بی خبر.

💡 او همچنین از خیانت دوایت باخبر شده و بدون این‌که به او اطلاع بدهد، نقشهٔ جعلی برای جنگ با ریک می‌کِشد و دوایت، ناغافل این نقشه را به‌دست ریک می‌رساند.