لغت نامه دهخدا
( آذرباد ) آذرباد. [ ذَ ] ( اِخ ) آذربایجان. || نام موبدی که بانی آذربایجان بوده است.
( آذرباد ) آذرباد. [ ذَ ] ( اِخ ) آذربایجان. || نام موبدی که بانی آذربایجان بوده است.
( آذر باد ) نام حکیمی بزمان بهرام گور که بهرام را به نصیحت از گفتن شعر بازداشت
اسم: آذرباد (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: āzar bād) (فارسی: آذرباد) (انگلیسی: azar bad)
معنی: پابنده و نگهبان آتش، ( اَعلام ) ( = آذرپاد = آذربادمارسپندان ) موبد موبدان زمان ساسانی [قرن میلادی] که خُرده اوستا و بخشی از اوستا را گردآوری کرد و اندرز نامه ای نوشت، ( در اعلام ) نام موبدی که بانی آذربایجان بوده است، نام آتشکده ای در تبریز، آذرپناه یا کسی که آتش نگهدار اوست، نام یکی از شخصیتهای منظومه ویس و رامین
💡 خردهاوستا جوانترین بخش اوستا و گزیدهٔ بخشهایی از یشتها و یسنه است. موضوع خردهاوستا دعاهای کوتاه، نمازهای روزانه و سرودهای آیینی و سرودهایی درباره درگذشتگان است. این کتاب را آذرباد مهراسپندان تدوین کردهاست.
💡 مردم این منطقه خود را از نوادگان موبد موبدان زرتشتی آذرباد مار سپندان میدانند. همانطور که در جلد پنجم معجم البلدان کتاب یاقوت حمودی ذکر شدهاست، این مرد پارسا اصالتاً اهل شهر گور بودهاست.
💡 سلمان هراتی، با نام اصلی سلمان قنبر هراتی، (۱ فروردین ۱۳۳۸ در مزردشت تنکابن – ۹ آبان ۱۳۶۵) شاعر معاصر ایرانی بود. وی از شاعران طرفدار و متعهد به انقلاب و مذهب شیعه بود. تخلص او در شعر آذرباد بود.