لغت نامه دهخدا
خرمن کوه. [ خ ِ / خ َ م َ ] ( اِخ ) نام کوهی است که کوههای احمری از سمت جنوب به سیاه کوه و این کوه متصل است و از کوههای منطقه فارس می باشد. ( از جغرافیای غرب ایران ص 33 ).
خرمن کوه. [ خ ِ / خ َ م َ ] ( اِخ ) نام کوهی است که کوههای احمری از سمت جنوب به سیاه کوه و این کوه متصل است و از کوههای منطقه فارس می باشد. ( از جغرافیای غرب ایران ص 33 ).
نام کوهی است که کوههای احمری از سمت جنوب به سیاه کوه و این کوه متصل است و از کوههای منطقه فارس می باشد.
خرمن، کوه
کوهی در استان فارس، شهرستان فسا، با بلندی ۳,۱۸۵ متر. در ۳۱کیلومتری شمال غربی فسا قرار دارد. راه اتومبیل رو سروستان به فسا از دامنۀ جنوبی، و راه فسا به استهبان از دامنۀ جنوب شرقی آن می گذرد. غاری نیز در آن وجود دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سنگ نوشته بیستون (بند یازدهم از ستون اول)، آنجا که داستان بردیای دروغین و شورش گئومات مغ را بیان میکند، داریوش بزرگ چنین میگوید: «پس از آن مردی مغ، به نام گئومات از پ ئیشی یا وودا (پی شیاووادا) برخاست، که کوهی [است] به نام ارکدیش (ارکادری)». برخی زبان شناسان واژه پی شیاووادا را به معنای پشت یا عقب پایتخت میدانند که در زمان هخامنشی نام محل شهر فسای امروزی بوده است. همچنین برای ارکدیش (آرکادریش) هممعنی بریده شده به شکل اشعه خورشید را پیشنهاد میکنند و از آنجا که بریدگیهای دورادور خرمن کوه منظره ای شعاعی شبیه اشعه خورشید دارد، محل آرکادریش را همان خرمن کوه شهر فسا (پی شیاووادا) میدانند.