تیره چشم

تیره چشم. [ رَ / رِ چ َ / چ ِ ]( ص مرکب ) کور. نابینا. ( از فهرست ولف ):
ز لشکر دو بهره شده تیره چشم
سر نامداران ازو پر ز خشم.( شاهنامه فردوسی چ بروخیم ج 2 ص 329 ).اشعار پند و مدح بسی گفته است
آن تیره چشم شاعر روشن بین.ناصرخسرو.

کور نابینا

💡 ز فضل و شرف بینی او را جهانی اگر نبودت تیره چشم جهان بین

💡 ز لشکر دو بهره شده تیره چشم سر نامداران ازو پر ز خشم

💡 شبی که راه دهم آه آتش افشان را ز دود سینه کنم تیره چشم کیوان را

💡 اشعار پند و زهد بسی گفته‌است این تیره چشم شاعر روشن‌بین

💡 از آن تیر شد تیره چشم سپهر زاندوه شد زرد رخسار مهر

💡 بشد شاه ارژنگ را تیره چشم برآشفت با خود برآمد بخشم