بوراکس

ترکیب اسیدبوریک و سود که در طب و صنعت، ازجمله در ساختن شیشه و لعاب ظروف سفالی، و لحیم کاری به کار می رود، بوره، بورک، بورق، تنگار، تنکار، بورات دوسود.

بوراکْس (borax)
بوراکْس
(یا: بوره) بوراتِ سدیمِ آب دار، Na۲B۴O۷.۱۰H۲O. به صورت بلور یا پوسته های نرم، و با رنگ متمایل به سفید، در حاشیۀ چشمه های آب گرم و بستر خشک دریاچه های نمکِ مناطق بیابانی یافت می شود و معمولاً با بورات های دیگر، هالیت، و سنگ گچ همراه است. بوراکس را در ساخت سفیدکننده ها و پودرهای رخت شویی به کار می برند. یکی از منابع بزرگ صنعتی آن دریاچۀ بوراکس در کالیفرنیاست. از بوراکس در لعاب کاریِ سفال و لحیم کاری استفاده می کنند. همچنین، این ماده گندزدایی ملایم و گدازآورِ فرایندهای متالورژیکیاست.

💡 از سال ۱۸۵۱م، برادران رالی مراودهٔ تجاری در زمینهٔ جوت، شلاک، کنجد، زردچوبه، زنجبیل، برنج، نیترات پتاسیم و بوراکس را با دفترهایی در کلکته و بمبئی که در این زمینه تخصص داشتند آغاز کردند، و ۴۰۰۰ کارمند و ۱۵۰۰۰ انباردار و باربر را استخدام کرد.

💡 از بوراکس برای تولید اسلایم نیز استفاده میشود

💡 همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن ایندریت - اینیوئیت - کریزوتیل- کارنالیت- سیلوین- هالیت- بوراکس است

💡 عناصر اصلی اسلایم، گوارگام و بوراکس است اما به‌عنوان جایگزین گوارگام می‌توان از پلیمرهای حاوی گروه الکل همچون پلی‌وینیل الکل استفاده کرد. یه این محصولات که بر پایهٔ پلیمرهای غیرساکاریدی ساخته شده‌اند، فلابر نیز گویند.

💡 نام این کانی در زبان‌های اروپایی بوراکس است که وام‌واژه‌ای است از فارسی در آن زبان‌ها. شکل پارسی میانه این واژه بورَک است.