لغت نامه دهخدا
گیتی پرور. [ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) پرورنده گیتی.آنکه گیتی را بپروراند. || ( اِ مرکب ) کنایه از آفتاب. ( از ناظم الاطباء ). خورشید. شمس. خور.
گیتی پرور. [ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) پرورنده گیتی.آنکه گیتی را بپروراند. || ( اِ مرکب ) کنایه از آفتاب. ( از ناظم الاطباء ). خورشید. شمس. خور.
۱. آن که جهان را نظم و پرورش دهد.
۲. [مجاز] آفتاب.
۱ - ( صفت ) آنکه گیتی را بپروراند کسی که جهان را تنظیم نماید. ۲ - ( اسم ) آفتاب.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز گیتی خشکسال بخل برخاست از آن بارنده کف جود پرور