گران پا ی

گران پای. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم عالی قدر بلندمرتبه و بعضی گویند گران سایه کنایه از ذات فیاضی که زودانتقال نکند و از جا نرود و گویند کسی که حضور او مرغوب نباشد. ( آنندراج ).

( گران پا ی ) عالب قدر بلند پایه بلند مرتبه: از ایشان هران کس که پرمایه بود بنگج و بمردی گران پایه بود....

💡 به این بند گران پا بستنم چیست بدین تیغ جفا دل خستنم چیست

💡 بفرمایمش کآتشی کن بلند ببند گران پای ترکان ببند

💡 نه کوه گران پای بدارد با تو نه باد سبک چخیر یارد با تو