پیکان کمان

پیکان کمان. [ پ َ / پ ِ ک َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب عالمتاب. ستارگان را نیز گویند.

کنایه از آفتاب عالمتاب

💡 اهل کفر و شرک مکر و عذر اگر در رزم تو خواست امداد از کمند و گرز و پیکان و کمان

💡 سپر سازند در میدان چو خیزد از کمان پیکان حذر کن ای دل از تیری که از شست نظر خیزد

💡 چو دید دشمن کو تیر در کمان پیوست برون جهد ز قفا دیده هاش چون پیکان

💡 بماه روزه ملک برنهد بشیطان بند چو روزه تیر و کمان بر بزه زد و پیکان

💡 چون لب سوفار می خندد درآغوش کمان غنچه پیکان ز فیض عام احسان بهار

💡 در کمان ناز آن تیری که من می‌خواستم بود پر، کش لیک پیکان جگر دوزش نبود