مقتولین به دست امام زمان

[ویکی فقه] نفاق به مفهوم خاصش، صفت افراد بی ایمانی است که ظاهرا در صف مسلمانان اند؛ اما باطنا دل در گرو کفر دارند؛ ولی نفاق معنی وسیعی دارد که هرگونه دوگانگی ظاهر و باطن، گفتار و عمل را شامل می شود؛ هر چند در افراد مؤمن باشد که ما از آن به عنوان رگه های نفاق نام می بریم.
نفق، به معنای خروج یا تمام شدن است. و نفاق مصدر است، به معنی منافق بودن، علامه طبرسی می گوید: علت این تسمیه آن است که منافق از ایمان به طرف کفر خارج می شود.
معنای اصطلاحی
معنای اصطلاحی منافق آنکه کفر خود را پنهان و ایمان را آشکار نماید.
کفر از دیدگاه علامه طبرسی
علامه طبرسی فرموده: کفر در شریعت عبارت است از آنچه خدا معرفت آن را واجب کرده، از قبیل وحدانیت، عدل خدا، معرفت پیامبرش و آنچه ایشان آورده اند، از ارکان دین، که اگر هر یک از اینها را انکار کند، کافر است.
قتال امام زمان با دشمنان
...

💡 وقتى كه نامه به دست امام حسين عليه السّلام رسيد و آن را قرائت نمود، با سرعت بهسوى برادرش حركت كرد و او را از خويش راضى وخوشحال گرداند.(13)

💡 خطاب امام به شيعيان، ((يحدثكم )) نشانگر آن است كه اين گروه، از مخالفان امام، ازشيعيان هستند و همگى، به دست امام از ميان مى روند.

💡 پس همه آنها در مسجد جمع شدند و براى بيعت با امام هجوم آوردند و نخستين كسى كه ازپله هاى منبر خود را بالا كشيد و دست به دست امام زد، طلحه بود. پس از او ديگر مهاجرينو انصار و به دنبال آنها ساير اقشار مردم با على (ع ) بيعت كردند. (847)

💡 به نظر وی احکام اسلامی برای از بین بردن ظلم و ایجاد عدالت است و این جز به دست امام معصوم ممکن نیست و سپردن این امور به دست غیر معصوم در دوران غیبت حرام است.

💡 همين كه نامه به دست امام عليه السّلام رسيد، و آن را خواند؛ پاره نمود و روى زمين ريختو فرمود: مردمى كه خوشنودى مخلوق را بر رضايت خالق مقدّم بدارند، هرگز رستگار وموفّق نخواهند شد(61).

💡 در آن حال بود كه زمام امور در كشور به دست مسلمانان افتاد و گردنشان از قيد هر بيعتگذشته آزاد گرديد. اين بود كه به سوى اميرالمومنين على (ع ) روى آوردند و پيراموناو را گرفتند و با او بيعت كردند كه پيشاپيش آنها اصحاب پيغمبر خدا(ص ) قرارداشتند كه دست بيعت به دست امام زدند.