لغت نامه دهخدا
لانه کردن. [ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آشیان گرفتن. جای ساختن. منزل گزیدن. مسکن گرفتن:
شنیدم که مردی غم خانه خورد
که زنبور بر سقف آن لانه کرد.سعدی.خود گلشن بخت است این یارب چه درخت است این
صد بلبل مست اینجا هر لحظه کند لانه.مولوی.