قرائت غیر صحیح
اصطلاح «قرائت غیر صحیح» به قرائت‌هایی گفته می‌شود که فاقد شرایط قرائت صحیح قرآن هستند و معیارهای لازم را ندارند. شرایط قرائت صحیح شامل صحت سند، موافقت با قواعد عربی و انطباق با رسم الخط مصحف عثمانی است. هر قرائتی که این ارکان و شرایط را رعایت نکند، در زمره «قرائت غیر صحیح» قرار می‌گیرد. انواع قرائت‌های غیر صحیح شامل قرائت باطل، قرائت شاذ، قرائت موضوع و قرائت مدرج هستند. «قرائت باطل» به معنای قرائتی است که از اساس از نظر فقهی و قرآنی صحیح نیست و فاقد اعتبار است. «قرائت شاذ» به قرائتی گفته می‌شود که به ندرت دیده شده و با اصول و قرائت‌های معتبر قرآن مطابقت ندارد. رعایت نکردن این شرایط باعث می‌شود که قرائت از نظر فقهی و قرآنی مشروعیت نداشته باشد و قابل استفاده در عبادت و تعلیم نباشد.
مترادف‌ها
خوانش اشتباه، غلط خواندن
متضادها
قرائت صحیح
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] قرائت غیر صحیح به قرائت های فاقد شرایط قرائت صحیح اطلاق می شود.
قرائت هایی که شرایط و ارکان صحیح قرائات (صحت سند، موافقت و انطباق با قواعد عربی، انطباق با رسم الخط مصحف عثمانی) را نداشته باشند «قرائات غیرصحیح» گفته می شوند. قرائات باطل، قرائات شاذ، قرائات موضوع و قرائات مدرج، از قرائات غیرصحیح شمرده می شوند.
جمله سازی با قرائت غیر صحیح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اگر فرد هنگام تلاوت آیات مقدس، دچار قرائت غیر صحیح شود، ممکن است معنای اصلی کلمات تغییر کرده و پیام الهی به درستی به شنونده منتقل نشود.
💡 معلم قرآن به دانش‌آموز خود یادآوری کرد که باید از قرائت غیر صحیح پرهیز کند و با تمرین مداوم، تلفظ دقیق حروف و کلمات را یاد بگیرد.
💡 خطای در تجوید و رعایت نکردن قواعد مربوط به مخارج حروف، می‌تواند منجر به قرائت غیر صحیح شود که از نظر علمی و دینی قابل توجه است.
