لغت نامه دهخدا
شیخ بالا. [ ش َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گرم خان بخش حومه شهرستان بجنورد است و 115 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).
شیخ بالا. [ ش َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گرم خان بخش حومه شهرستان بجنورد است و 115 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).
💡 بانستر سوان مینویسد که بسیاری از پادشاهان ایران از جمله شاه عباس صفوی به مکریها به خاطر شرکتشان در جنگهای گوناگون وابسته بودند. شاه عباس صفوی بسیاری از ایشان را به عنوان افسران رده بالای لشگرش برگزید. در ۱۶۲۴ میلادی قسمت عمده از لشکر شاه عباس را کردهای مکر تشکیل میدادند که در نبردهای مهم مقابل ترکان ایستادگی کرده بودند. اما در واقعیت ایل مکری به عنوان یاغیان غیرمعمول پدیدار شدهاند و بیش تر به غارتگری شناخته شدند تا دستاوردهای نظامی شان. اسکندر بیگ ترکمان منشی مینویسد پس از فتح آذربایجان توسط عثمانیها امیرا بی امیر مکری به سلطان مراد سوم ابراز وفاداری نمود و مکریها دست به موجی از غارت و کشتار زدند. پس از مرگ امیره بی این کارها در زمان پسرش شیخ حیدر نیز ادامه یافت تا زمان بازپسگیری آذربایجان توسط شاه عباس صفوی. پس از آن شیخ حیدر وفاداری و سرسپردگی اش را به شاه اعلام کرد و شاه نیز گذشته او را بخشید و حکومت مراغه را به او داد. شیخ حیدر شاه را در لشگرکشی اش به شمال ارس همراهی کرد اما او در جریان محاصره ایروان کشته شد.
💡 در ورودی روستا قرار دارد و جاده اسکو و خسروشهر آن را به دو نیم تقسیم کرده که در قسمت بالای آن قبرهای مشایخی بنامهای (قطب الدین کلجاهی – ابراهیم کلجاهی – شیخ عبدالوهاب کلجاهی – عثمان بن علی) وجود دارد و در کتاب تاریخ آذربایجان از این قبرستان نوشته نیز وجود دارد.