لغت نامه دهخدا
بیاوان. ( اِ مرکب ) بیابان و صحرا. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بیابان شود.
بیاوان. ( اِ مرکب ) بیابان و صحرا. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بیابان شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مجنون سُختهٔ بیاوان گردم (مجنون سوختهٔ بیابان گردم)