لغت نامه دهخدا
اندان. [ اَ ] ( اِ ) طریقه و وضع. || اندازه و گز. || دروغ. ( ناظم الاطباء ).
اندان. [اَ ] ( اِخ ) دهی است از بخش سده شهرستان اصفهان با 4372 تن سکنه. آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه، تنباکو و صیفی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).