قباط
لغت نامه دهخدا
قباط. [ ق ُب ْ با ] ( معرب، اِ ) شکرینه. قبیطی. قبیطاء. قبیط. حلوای معروف است که ناطف نامند. معرب کبیده. رجوع به قبیط و قبیطی و قبیطاء و قبیطه و قبیته و قبیده شود.
جمله سازی با قباط
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 طغرل از جام ازل با قسمت خود راضیام زهر غم باشد نصیبم از قضا جای قباط
💡 در تاریخ باستان، مردم قباط یا همان قبطها، یکی از گروههای مهمی بودند که فرهنگ و تمدن بسیار غنی خود را در سرزمین مصر باستان توسعه دادند.
💡 مطالعه آثار باستانشناسی در منطقه مربوط به قباط، اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره نحوه زندگی، هنر و باورهای مذهبی این مردم در دورانهای مختلف تاریخی به ما میدهد.
💡 زبان و فرهنگ قباط همچنان ریشههای عمیقی در ساختار اجتماعی و فرهنگی مصر امروزی دارند و بخشی از هویت تاریخی این منطقه بسیار مهم محسوب میشوند.