غم باده

💡 چون گره شد به گلو لقمه غم باده طلب به حلالی خور اگر آب حرامی داری

💡 گفتم من به دل اگر بست رهت خمار غم باده و نقل آرمت شمع و ندیم خوش ذقن

💡 تا کی آشفته به نومیدی و غم باده بنوش که بود در کف ساقی همه مفتاح امید

💡 خورده ام باده زخم ازلی کی برد اندوه و غم باده مرا