لغت نامه دهخدا
صومع. [ ص َ م َ ] ( ع اِ ) گنبد. ( مهذب الاسماء ).
صومع. [ ص َ م َ ] ( ع اِ ) گنبد. ( مهذب الاسماء ).
( اسم ) ۱ - عبادتگاه راهب ( ترسایان و جز آنان ) در بالای کوه و تپه دیر. ۲ - خانقاه جمع: صوامع.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 رهبانيت مسيح در قرون وسطى توسعه يافت و زير نظر كليسا كم كم گسترش پيداكرد. و مومنان مسيحى املاك بسيارى وقف صومع ها كردند.(532)