شاویش

شاویش. ( معرب، اِ )بمعنی جاویش در طرابلس و مصر باشد که در برابر سلطان میدویدند. ( از دزی ج 1 ص 718 ). معرب جاویش و اصل کلمه ترکی است و امروزه نزد اعراب به گروهبان گویند. ( از متن اللغة ). رجوع به جاوش و جاویش و چاووش شود.

بمعنی جاویش در طرابلس و مصر باشد که در برابر سلطان میدویدند.

💡 استان خوزستان از شمال و شرق توسط رشته کوه‌های زاگرس احاطه شده است، با حرکت به سمت داخل استان از ارتفاع این کوه‌ها کاسته شده و جای خود را به تپه ماهورها می‌دهد. خوزستان شامل دو منطقه کوهستانی و جلگه‌ای است. دو پنجم کل مساحت این استان کوهستانی و سه پنجم آن جلگه‌ای می‌باشد. کوه چو، زردکوه، شاویش، آب‌بندان، مامازاد، کوه سیاه و کوه چال، از جمله کوه‌های خوزستان هستند. جلگه خوزستان شیب کمی دارد و در برخی از نقاط آن گنبدهای نمکی موجود است که نقش عمده‌ای در شور کردن زمینها و آب‌ها دارد.